Achtergrond
Isabella Stewart Gardner liet haar kunstverzameling in 1903 na in een Venetiaans aandoend paleis in Boston, met de bepaling dat de opstelling nooit mocht worden gewijzigd. In 1990 was de beveiliging verouderd: er waren 's nachts twee jonge bewakers, de enige alarmknop naar de politie zat bij de balie, en de schilderijen waren niet afzonderlijk beveiligd. De collectie was bovendien niet tegen diefstal verzekerd.
Verloop
Om 1.24 uur in de nacht van 18 maart 1990, na de viering van St. Patrick's Day, belden twee mannen in politie-uniform aan en zeiden dat ze op een melding afkwamen. Een bewaker liet hen binnen, tegen de regels in. De mannen boeiden beide bewakers in de kelder en waren 81 minuten in het museum. Ze sneden doeken uit hun lijsten en namen dertien werken mee, waaronder Vermeers 'Het concert' en Rembrandts 'Storm op het Meer van Galilea'.
Onderzoek
De keuze van de dieven is nooit verklaard: ze lieten kostbaardere werken hangen en namen ook een bronzen adelaar en een Chinese beker mee. De FBI volgde duizenden tips in de Verenigde Staten, Europa en Japan. In 2013 verklaarde de dienst te weten wie de daders waren, leden van een criminele organisatie uit New England die inmiddels waren overleden, maar namen en bewijs werden niet openbaar gemaakt.
Nasleep & open vragen
Geen van de werken is teruggevonden en er is niemand aangeklaagd; de diefstal zelf is inmiddels verjaard. Het museum looft tien miljoen dollar uit voor informatie die tot teruggave leidt. De lege lijsten hangen nog steeds in de zalen, als herinnering en omdat het testament een andere inrichting verbiedt. Het geldt als de grootste kunstroof uit de geschiedenis.