Achtergrond
Charles Lindbergh was sinds zijn solovlucht over de Atlantische Oceaan in 1927 een van de bekendste mensen ter wereld. Om aan de pers te ontkomen had hij met zijn vrouw Anne Morrow Lindbergh een afgelegen landhuis laten bouwen bij Hopewell in New Jersey. Ontvoeringen om losgeld kwamen in de Verenigde Staten tijdens de crisisjaren vaker voor, maar waren nog een zaak van de afzonderlijke staten.
Verloop
Op de avond van 1 maart 1932 werd het twintig maanden oude kind uit zijn bedje op de eerste verdieping gehaald. Op de vensterbank lag een briefje waarin 50.000 dollar werd geëist; buiten werd een zelfgemaakte ladder gevonden. Via een tussenpersoon werd het losgeld op 2 april op een begraafplaats in de Bronx overhandigd. Op 12 mei vond een vrachtwagenchauffeur het lichaam van het kind in een bos, enkele kilometers van het huis.
Onderzoek
De serienummers van het losgeld waren genoteerd. In september 1934 betaalde een man bij een tankstation met zo'n biljet; de pompbediende schreef het kenteken op. Dat leidde naar Bruno Richard Hauptmann, in wiens garage ruim 14.000 dollar van het losgeld lag. Deskundigen brachten bovendien het hout van de ladder en het handschrift van de briefjes met hem in verband. Hauptmann bleef ontkennen.
Nasleep & open vragen
Het proces in Flemington in 1935 werd door honderden journalisten gevolgd. Hauptmann werd schuldig bevonden en op 3 april 1936 geëxecuteerd. Critici wijzen op de druk van de publiciteit en op zwakke plekken in het bewijs, en houden rekening met medeplichtigen; de meeste historici achten zijn betrokkenheid wel bewezen. De 'Lindbergh Law' van 1932 maakte ontvoering over staatsgrenzen een federaal misdrijf.