Achtergrond
In 1911 was de Mona Lisa een gewaardeerd meesterwerk, maar nog niet het beroemdste schilderij ter wereld. Het Louvre had weinig bewakers en de schilderijen hingen aan eenvoudige haken. Vincenzo Peruggia, een Italiaanse handwerksman, had in het museum gewerkt aan de glazen beschermkasten voor de belangrijkste werken en kende daardoor de zalen, de routine en de bevestiging van het paneel.
Verloop
Op maandag 21 augustus 1911, toen het museum gesloten was, haalde Peruggia het paneel in de Salon Carré van de muur. In een trappenhuis verwijderde hij lijst en glas, waarna hij het schilderij onder zijn werkkiel het gebouw uit droeg. De lege plek viel pas de volgende dag op, toen een schilder die het werk wilde kopiëren ernaar vroeg; aanvankelijk dacht men dat het bij de fotograaf was.
Onderzoek
Het Louvre ging een week dicht en de grenzen werden gecontroleerd. De politie verhoorde het personeel, ook Peruggia, maar liet hem gaan. De dichter Guillaume Apollinaire werd enkele dagen vastgehouden en Pablo Picasso werd ondervraagd; beiden bleken er niets mee te maken te hebben. Het schilderij lag ruim twee jaar in een koffer in Peruggia's Parijse kamer.
Nasleep & open vragen
In december 1913 bood Peruggia het werk aan bij een kunsthandelaar in Florence, die de directeur van de Uffizi inschakelde; hij werd aangehouden. Hij zei dat hij het schilderij naar Italië had willen terugbrengen en kreeg een korte gevangenisstraf. Na een rondgang langs Italiaanse musea keerde de Mona Lisa in januari 1914 terug in het Louvre. De wereldwijde berichtgeving maakte het schilderij pas echt beroemd.